آنچه كه گفتم سرنوشت محتوم همه گفتگوهاي سياسي چند ماهه اخير ميان اصحاب سياست و حتي عامه مردم است. گزاف نيست اگر از خودمان بپرسيم كه آيا در اين مورد، نمونه نقضي نيز سراغ داريم؟ اكنون با اين توصيف، چگونه گفتگو مي تواند شرايط برون رفت از مجادلات اخير را فراهم كند وقتي خود در شرايط امتناع است؟ ممكن است كسي بگويد مگر چاره ديگري هم جز "گفتگو" داريم؟ من پاسخ خواهم داد خير چاره اي نداريم اما زمانيكه "گفتگو" خود در شرايط امتناع است چاره بودن يا نبودن آن چه معنايي دارد؟! باز كسي ممكن است بگويد يعني اكنون بايد با هم بجنگيم؟ من پاسخ خواهم داد سخن از شرايط امتناع "گفتگو" به معني صدور جواز براي تعدي و تجاوز به ديگري نيست؛ اگرچه احتمال وقوع آن هم دور از ذهن نيست!